حدیث غربت سعدی: جستارهایی در ادبیات و فرهنگ

نوشته‌های گردامده در این مجموعه هر کدام به یک مسیله‌ی ادبی یا فرهنگی می‌پردازد. سوای این ویژگی مشترک باید گفت که ویژگی دیگری نیز ان‌ها را در کنار همدیگر قرار داده است، غالب ان‌ها تلاش‌هایی بوده‌اند برای فکر کردن با جمله‌های بلند.

در نگارش این نوشته‌هـا چارچوب نظـری معینی مبنای کار بوده اسـت، این چارچوب نظری یا صریحاً در متن بدان اشاره شده و یا خواننده می‌تواند ان را با نگاهی به حواشـی و منابع هر نوشته پیدا کند. اما و مهم‌تر اینکه، در کاربسـت هر تیوری پرسشی اسـاسی مدنظر بوده است، و ان اینکه چگونه می‌توان فقط یک تیوری را «وصف نکرد»؟ یا به سخن دیگر چگـونه می‌توان فقط «شارح» یا «مترجم» این یا ان تیوری نبود بلکه ان را در تحلیل موضوعی در حوزه‌ی فرهنگ خودی درونی کرد، ورز داد، و در نهایت به کار بست؟

نوشته‌های گردامده در این مجموعه هر کدام به یک مسیله‌ی ادبی یا فرهنگی می‌پردازد. سوای این ویژگی مشترک باید گفت که ویژگی دیگری نیز ان‌ها را در کنار همدیگر قرار داده است، غالب ان‌ها تلاش‌هایی بوده‌اند برای فکر کردن با جمله‌های بلند.

در نگارش این نوشته‌هـا چارچوب نظـری معینی مبنای کار بوده اسـت، این چارچوب نظری یا صریحاً در متن بدان اشاره شده و یا خواننده می‌تواند ان را با نگاهی به حواشـی و منابع هر نوشته پیدا کند. اما و مهم‌تر اینکه، در کاربسـت هر تیوری پرسشی اسـاسی مدنظر بوده است، و ان اینکه چگونه می‌توان فقط یک تیوری را «وصف نکرد»؟ یا به سخن دیگر چگـونه می‌توان فقط «شارح» یا «مترجم» این یا ان تیوری نبود بلکه ان را در تحلیل موضوعی در حوزه‌ی فرهنگ خودی درونی کرد، ورز داد، و در نهایت به کار بست؟

نوشته‌های گردامده در این مجموعه هر کدام به یک مسیله‌ی ادبی یا فرهنگی می‌پردازد. سوای این ویژگی مشترک باید گفت که ویژگی دیگری نیز ان‌ها را در کنار همدیگر قرار داده است، غالب ان‌ها تلاش‌هایی بوده‌اند برای فکر کردن با جمله‌های بلند.

در نگارش این نوشته‌هـا چارچوب نظـری معینی مبنای کار بوده اسـت، این چارچوب نظری یا صریحاً در متن بدان اشاره شده و یا خواننده می‌تواند ان را با نگاهی به حواشـی و منابع هر نوشته پیدا کند. اما و مهم‌تر اینکه، در کاربسـت هر تیوری پرسشی اسـاسی مدنظر بوده است، و ان اینکه چگونه می‌توان فقط یک تیوری را «وصف نکرد»؟ یا به سخن دیگر چگـونه می‌توان فقط «شارح» یا «مترجم» این یا ان تیوری نبود بلکه ان را در تحلیل موضوعی در حوزه‌ی فرهنگ خودی درونی کرد، ورز داد، و در نهایت به کار بست؟

نوشته‌های گردامده در این مجموعه هر کدام به یک مسیله‌ی ادبی یا فرهنگی می‌پردازد. سوای این ویژگی مشترک باید گفت که ویژگی دیگری نیز ان‌ها را در کنار همدیگر قرار داده است، غالب ان‌ها تلاش‌هایی بوده‌اند برای فکر کردن با جمله‌های بلند.

در نگارش این نوشته‌هـا چارچوب نظـری معینی مبنای کار بوده اسـت، این چارچوب نظری یا صریحاً در متن بدان اشاره شده و یا خواننده می‌تواند ان را با نگاهی به حواشـی و منابع هر نوشته پیدا کند. اما و مهم‌تر اینکه، در کاربسـت هر تیوری پرسشی اسـاسی مدنظر بوده است، و ان اینکه چگونه می‌توان فقط یک تیوری را «وصف نکرد»؟ یا به سخن دیگر چگـونه می‌توان فقط «شارح» یا «مترجم» این یا ان تیوری نبود بلکه ان را در تحلیل موضوعی در حوزه‌ی فرهنگ خودی درونی کرد، ورز داد، و در نهایت به کار بست؟