افاداتی به فلسفه

ترجمه پيش روى، نخستين ترجمه فارسى Beitrage zur Philosophie (Vom Ereignis) است كه حدود ٨٦ سال پس از نگارش و تكميل آن توسط هايدگر (١٩٣٩)، ٣٦ سال پس از چاپ نخستين نسخه آلمانى (١٩٨٩) و ٢٦ سال پس از چاپ نخستين ترجمۀ انگليسى آن (١٩٩٩)، به خوانندگان فارسى زبان تقديم مى شود، .گرچه از اين كتاب بيشتر به عنوان دومين اثر بزرگ هايدگر پس از هستى و زمان یاد می‌شود، ولی از جهاتى مى توان آن را هم‌سنگ و حتى مهم‌تر از آن دانست، چون كتاب «افاداتى به فلسفه» حاصل دوره‌اى است كه به هايدگر متأخر يا واپسين شهرت دارد و ما در اين كتاب شاهد هايدگرى هستيم كه به مرحلۀ پختگى كامل رسيده و حتى در بعضى مفهوم‌هاى مطرح شده در آثار پيشين خود از جمله هستى و زمان، تجديدنظر كرده است، از نظر هايدگر، «افاداتى به فلسفه»، در مرحله گذار به «سرآغاز دیگر» انديشه و باتوجه به متافيزيک «سرآغاز نخست»، جاى مى‌گيرد. این سرآغاز دیگر، مستلزم دگرديسى زبانى است. اين كتاب، اثرى بديع از تفكر است؛ اثرى كه مسيرهايى را براى انديشيدن دربارۀ هستى باز مى‌كند كه: الف) پيش از اين هرگز گشوده نبوده‌اند و ب) مستلزم شيوه‌اى كاملاً تازه براى گوش سپردن و توجه جدى به متن است.نثر هايدگر در اين اثر به گونه‌اى است كه به شعر نزديک می‌شود و گاه از آن هم فراتر مى‌رود و به «چند معنایى» و «بی معنايى» ظاهرى نزديک می‌شود.در ضمن، زبان خاص فلسفى و اصطلاح‌هاى مغلق و پيچيده‌اش مانع از آن مى‌شوند كه بتوانيم به طور كامل به اصل مفهوم‌هاى مورد نظر او دست يابيم و فقط - برحسب توان، تجربه و دانش خواننده و البته مترجم - مى‌توانيم قدرى به آنها نزديک شويم. خوانش و درک اين كتاب در نگاه نخست براى هر خواننده‌اى - حتى آلمانى زبان آگاه و آشنا با فلسفۀ هايدگر- دشوار و تاحدى ناممكن به نظر مى‌رسد، اما با غور و تلاش بيشتر و مأنوس شدن با اصطلاح‌هاى خاص هايدگر و ساختار و كلام بديع، كم نظير و متفاوت او، آرام آرام ارتباط برقرار مى‌شود.

ترجمه پيش روى، نخستين ترجمه فارسى Beitrage zur Philosophie (Vom Ereignis) است كه حدود ٨٦ سال پس از نگارش و تكميل آن توسط هايدگر (١٩٣٩)، ٣٦ سال پس از چاپ نخستين نسخه آلمانى (١٩٨٩) و ٢٦ سال پس از چاپ نخستين ترجمۀ انگليسى آن (١٩٩٩)، به خوانندگان فارسى زبان تقديم مى شود، .گرچه از اين كتاب بيشتر به عنوان دومين اثر بزرگ هايدگر پس از هستى و زمان یاد می‌شود، ولی از جهاتى مى توان آن را هم‌سنگ و حتى مهم‌تر از آن دانست، چون كتاب «افاداتى به فلسفه» حاصل دوره‌اى است كه به هايدگر متأخر يا واپسين شهرت دارد و ما در اين كتاب شاهد هايدگرى هستيم كه به مرحلۀ پختگى كامل رسيده و حتى در بعضى مفهوم‌هاى مطرح شده در آثار پيشين خود از جمله هستى و زمان، تجديدنظر كرده است، از نظر هايدگر، «افاداتى به فلسفه»، در مرحله گذار به «سرآغاز دیگر» انديشه و باتوجه به متافيزيک «سرآغاز نخست»، جاى مى‌گيرد. این سرآغاز دیگر، مستلزم دگرديسى زبانى است. اين كتاب، اثرى بديع از تفكر است؛ اثرى كه مسيرهايى را براى انديشيدن دربارۀ هستى باز مى‌كند كه: الف) پيش از اين هرگز گشوده نبوده‌اند و ب) مستلزم شيوه‌اى كاملاً تازه براى گوش سپردن و توجه جدى به متن است.نثر هايدگر در اين اثر به گونه‌اى است كه به شعر نزديک می‌شود و گاه از آن هم فراتر مى‌رود و به «چند معنایى» و «بی معنايى» ظاهرى نزديک می‌شود.در ضمن، زبان خاص فلسفى و اصطلاح‌هاى مغلق و پيچيده‌اش مانع از آن مى‌شوند كه بتوانيم به طور كامل به اصل مفهوم‌هاى مورد نظر او دست يابيم و فقط - برحسب توان، تجربه و دانش خواننده و البته مترجم - مى‌توانيم قدرى به آنها نزديک شويم. خوانش و درک اين كتاب در نگاه نخست براى هر خواننده‌اى - حتى آلمانى زبان آگاه و آشنا با فلسفۀ هايدگر- دشوار و تاحدى ناممكن به نظر مى‌رسد، اما با غور و تلاش بيشتر و مأنوس شدن با اصطلاح‌هاى خاص هايدگر و ساختار و كلام بديع، كم نظير و متفاوت او، آرام آرام ارتباط برقرار مى‌شود.

ترجمه پيش روى، نخستين ترجمه فارسى Beitrage zur Philosophie (Vom Ereignis) است كه حدود ٨٦ سال پس از نگارش و تكميل آن توسط هايدگر (١٩٣٩)، ٣٦ سال پس از چاپ نخستين نسخه آلمانى (١٩٨٩) و ٢٦ سال پس از چاپ نخستين ترجمۀ انگليسى آن (١٩٩٩)، به خوانندگان فارسى زبان تقديم مى شود، .گرچه از اين كتاب بيشتر به عنوان دومين اثر بزرگ هايدگر پس از هستى و زمان یاد می‌شود، ولی از جهاتى مى توان آن را هم‌سنگ و حتى مهم‌تر از آن دانست، چون كتاب «افاداتى به فلسفه» حاصل دوره‌اى است كه به هايدگر متأخر يا واپسين شهرت دارد و ما در اين كتاب شاهد هايدگرى هستيم كه به مرحلۀ پختگى كامل رسيده و حتى در بعضى مفهوم‌هاى مطرح شده در آثار پيشين خود از جمله هستى و زمان، تجديدنظر كرده است، از نظر هايدگر، «افاداتى به فلسفه»، در مرحله گذار به «سرآغاز دیگر» انديشه و باتوجه به متافيزيک «سرآغاز نخست»، جاى مى‌گيرد. این سرآغاز دیگر، مستلزم دگرديسى زبانى است. اين كتاب، اثرى بديع از تفكر است؛ اثرى كه مسيرهايى را براى انديشيدن دربارۀ هستى باز مى‌كند كه: الف) پيش از اين هرگز گشوده نبوده‌اند و ب) مستلزم شيوه‌اى كاملاً تازه براى گوش سپردن و توجه جدى به متن است.نثر هايدگر در اين اثر به گونه‌اى است كه به شعر نزديک می‌شود و گاه از آن هم فراتر مى‌رود و به «چند معنایى» و «بی معنايى» ظاهرى نزديک می‌شود.در ضمن، زبان خاص فلسفى و اصطلاح‌هاى مغلق و پيچيده‌اش مانع از آن مى‌شوند كه بتوانيم به طور كامل به اصل مفهوم‌هاى مورد نظر او دست يابيم و فقط - برحسب توان، تجربه و دانش خواننده و البته مترجم - مى‌توانيم قدرى به آنها نزديک شويم. خوانش و درک اين كتاب در نگاه نخست براى هر خواننده‌اى - حتى آلمانى زبان آگاه و آشنا با فلسفۀ هايدگر- دشوار و تاحدى ناممكن به نظر مى‌رسد، اما با غور و تلاش بيشتر و مأنوس شدن با اصطلاح‌هاى خاص هايدگر و ساختار و كلام بديع، كم نظير و متفاوت او، آرام آرام ارتباط برقرار مى‌شود.

ترجمه پيش روى، نخستين ترجمه فارسى Beitrage zur Philosophie (Vom Ereignis) است كه حدود ٨٦ سال پس از نگارش و تكميل آن توسط هايدگر (١٩٣٩)، ٣٦ سال پس از چاپ نخستين نسخه آلمانى (١٩٨٩) و ٢٦ سال پس از چاپ نخستين ترجمۀ انگليسى آن (١٩٩٩)، به خوانندگان فارسى زبان تقديم مى شود، .گرچه از اين كتاب بيشتر به عنوان دومين اثر بزرگ هايدگر پس از هستى و زمان یاد می‌شود، ولی از جهاتى مى توان آن را هم‌سنگ و حتى مهم‌تر از آن دانست، چون كتاب «افاداتى به فلسفه» حاصل دوره‌اى است كه به هايدگر متأخر يا واپسين شهرت دارد و ما در اين كتاب شاهد هايدگرى هستيم كه به مرحلۀ پختگى كامل رسيده و حتى در بعضى مفهوم‌هاى مطرح شده در آثار پيشين خود از جمله هستى و زمان، تجديدنظر كرده است، از نظر هايدگر، «افاداتى به فلسفه»، در مرحله گذار به «سرآغاز دیگر» انديشه و باتوجه به متافيزيک «سرآغاز نخست»، جاى مى‌گيرد. این سرآغاز دیگر، مستلزم دگرديسى زبانى است. اين كتاب، اثرى بديع از تفكر است؛ اثرى كه مسيرهايى را براى انديشيدن دربارۀ هستى باز مى‌كند كه: الف) پيش از اين هرگز گشوده نبوده‌اند و ب) مستلزم شيوه‌اى كاملاً تازه براى گوش سپردن و توجه جدى به متن است.نثر هايدگر در اين اثر به گونه‌اى است كه به شعر نزديک می‌شود و گاه از آن هم فراتر مى‌رود و به «چند معنایى» و «بی معنايى» ظاهرى نزديک می‌شود.در ضمن، زبان خاص فلسفى و اصطلاح‌هاى مغلق و پيچيده‌اش مانع از آن مى‌شوند كه بتوانيم به طور كامل به اصل مفهوم‌هاى مورد نظر او دست يابيم و فقط - برحسب توان، تجربه و دانش خواننده و البته مترجم - مى‌توانيم قدرى به آنها نزديک شويم. خوانش و درک اين كتاب در نگاه نخست براى هر خواننده‌اى - حتى آلمانى زبان آگاه و آشنا با فلسفۀ هايدگر- دشوار و تاحدى ناممكن به نظر مى‌رسد، اما با غور و تلاش بيشتر و مأنوس شدن با اصطلاح‌هاى خاص هايدگر و ساختار و كلام بديع، كم نظير و متفاوت او، آرام آرام ارتباط برقرار مى‌شود.