زبان عکس

قضیه بسیار ساده است؛ در بیشتر عکس ها نکات بسیارى - بیش از انچه دیده مى شود - وجود دارد و این «بیش»، بى‌نهایت شکَفت‌انکَیز است. با تخیلى سیال و نگاهی موشکافانه به عکس متوجه نکاتى خواهیم شد؛ نکاتى درباره پیچیدگی روابط؛ نکاتى درباره خواسته‌ها و رویکردهاى شخصى؛ نکاتى درباره اینکه زندگی چگونه دکَرکَون مى شود و چگونه بى‌تغییر مى ماند؛ این که زمان و مکان چگونه زندکَى را شکل مى دهد.

زبان عکس زیر مجموعه زبان اندام است. زیرا اشاره‌ها و حالت‌هاى فرد در عکس ثابت شده است و ما مى‌توانیم انها را نسبت به زمانى که این حرکات در برابر چشمان ما رخ مى‌داد با دقت بیشترى بررسى کنیم. این لحظه‌ها نه تنها ثابت شدهاند بلکه با لحظه‌های پیشین و پسین ان رخداد در هم نمى امیزند. بارها و بارها مى توانیم به انها نکَاه کنیم و براى دست یافتن به حقیقت احساسى، لایه هاى زیرین را بشکافیم. مى توانیم از نزدیک به ریزه کارى هاى چهره و اندام توجه کنیم، با ذره بین ان را بررسى کنیم یا حتى عکسى را براى مطالعه بزرگ کنیم.

عکس، به تعبیرى، زبان ویژه خود را دارد و براى درک واژگان و قاعده این زبان ظریف ما باید برخوردى ساده، مانند نواموزى که خواندن مى اموزد و برخوردى دقیق، همچون رمزشناس، که کشف رمز مى کند، داشته باشیم.

قضیه بسیار ساده است؛ در بیشتر عکس ها نکات بسیارى - بیش از انچه دیده مى شود - وجود دارد و این «بیش»، بى‌نهایت شکَفت‌انکَیز است. با تخیلى سیال و نگاهی موشکافانه به عکس متوجه نکاتى خواهیم شد؛ نکاتى درباره پیچیدگی روابط؛ نکاتى درباره خواسته‌ها و رویکردهاى شخصى؛ نکاتى درباره اینکه زندگی چگونه دکَرکَون مى شود و چگونه بى‌تغییر مى ماند؛ این که زمان و مکان چگونه زندکَى را شکل مى دهد.

زبان عکس زیر مجموعه زبان اندام است. زیرا اشاره‌ها و حالت‌هاى فرد در عکس ثابت شده است و ما مى‌توانیم انها را نسبت به زمانى که این حرکات در برابر چشمان ما رخ مى‌داد با دقت بیشترى بررسى کنیم. این لحظه‌ها نه تنها ثابت شدهاند بلکه با لحظه‌های پیشین و پسین ان رخداد در هم نمى امیزند. بارها و بارها مى توانیم به انها نکَاه کنیم و براى دست یافتن به حقیقت احساسى، لایه هاى زیرین را بشکافیم. مى توانیم از نزدیک به ریزه کارى هاى چهره و اندام توجه کنیم، با ذره بین ان را بررسى کنیم یا حتى عکسى را براى مطالعه بزرگ کنیم.

عکس، به تعبیرى، زبان ویژه خود را دارد و براى درک واژگان و قاعده این زبان ظریف ما باید برخوردى ساده، مانند نواموزى که خواندن مى اموزد و برخوردى دقیق، همچون رمزشناس، که کشف رمز مى کند، داشته باشیم.

قضیه بسیار ساده است؛ در بیشتر عکس ها نکات بسیارى - بیش از انچه دیده مى شود - وجود دارد و این «بیش»، بى‌نهایت شکَفت‌انکَیز است. با تخیلى سیال و نگاهی موشکافانه به عکس متوجه نکاتى خواهیم شد؛ نکاتى درباره پیچیدگی روابط؛ نکاتى درباره خواسته‌ها و رویکردهاى شخصى؛ نکاتى درباره اینکه زندگی چگونه دکَرکَون مى شود و چگونه بى‌تغییر مى ماند؛ این که زمان و مکان چگونه زندکَى را شکل مى دهد.

زبان عکس زیر مجموعه زبان اندام است. زیرا اشاره‌ها و حالت‌هاى فرد در عکس ثابت شده است و ما مى‌توانیم انها را نسبت به زمانى که این حرکات در برابر چشمان ما رخ مى‌داد با دقت بیشترى بررسى کنیم. این لحظه‌ها نه تنها ثابت شدهاند بلکه با لحظه‌های پیشین و پسین ان رخداد در هم نمى امیزند. بارها و بارها مى توانیم به انها نکَاه کنیم و براى دست یافتن به حقیقت احساسى، لایه هاى زیرین را بشکافیم. مى توانیم از نزدیک به ریزه کارى هاى چهره و اندام توجه کنیم، با ذره بین ان را بررسى کنیم یا حتى عکسى را براى مطالعه بزرگ کنیم.

عکس، به تعبیرى، زبان ویژه خود را دارد و براى درک واژگان و قاعده این زبان ظریف ما باید برخوردى ساده، مانند نواموزى که خواندن مى اموزد و برخوردى دقیق، همچون رمزشناس، که کشف رمز مى کند، داشته باشیم.

قضیه بسیار ساده است؛ در بیشتر عکس ها نکات بسیارى - بیش از انچه دیده مى شود - وجود دارد و این «بیش»، بى‌نهایت شکَفت‌انکَیز است. با تخیلى سیال و نگاهی موشکافانه به عکس متوجه نکاتى خواهیم شد؛ نکاتى درباره پیچیدگی روابط؛ نکاتى درباره خواسته‌ها و رویکردهاى شخصى؛ نکاتى درباره اینکه زندگی چگونه دکَرکَون مى شود و چگونه بى‌تغییر مى ماند؛ این که زمان و مکان چگونه زندکَى را شکل مى دهد.

زبان عکس زیر مجموعه زبان اندام است. زیرا اشاره‌ها و حالت‌هاى فرد در عکس ثابت شده است و ما مى‌توانیم انها را نسبت به زمانى که این حرکات در برابر چشمان ما رخ مى‌داد با دقت بیشترى بررسى کنیم. این لحظه‌ها نه تنها ثابت شدهاند بلکه با لحظه‌های پیشین و پسین ان رخداد در هم نمى امیزند. بارها و بارها مى توانیم به انها نکَاه کنیم و براى دست یافتن به حقیقت احساسى، لایه هاى زیرین را بشکافیم. مى توانیم از نزدیک به ریزه کارى هاى چهره و اندام توجه کنیم، با ذره بین ان را بررسى کنیم یا حتى عکسى را براى مطالعه بزرگ کنیم.

عکس، به تعبیرى، زبان ویژه خود را دارد و براى درک واژگان و قاعده این زبان ظریف ما باید برخوردى ساده، مانند نواموزى که خواندن مى اموزد و برخوردى دقیق، همچون رمزشناس، که کشف رمز مى کند، داشته باشیم.