ماهی بزرگ: رمانی در ابعاد اسطوره‌ای

درامیختن امر دنیوی و امر اسطوره‌ای، و موشکافی در رابطه‌ی پدر - پسر، وجوه اصلی و برجسته‌ی رمان ماهی بزرگ هستند. پدر در حال مرگ است و پسر، که از او شنیده به یاد اوردن ماجراهای هر کس او را نامیرا می‌سازد، با روایت داستان‌های او می‌خواهد به نوعی او را زنده نگه دارد. پدر از دید او گونه‌ای چهره‌ی اساطیری است، هـر چند در سال‌های بـزرگ شـدنش اغلب پدر غایب بوده، و حتا در بستر مرگ از پاسخ پرسش‌های او با توسل به قصه‌ها و لطیفه‌های پی‌درپی طفره می‌رود. اما در خلال همین قصه‌ها و لطیفه‌ها است که پسر او را، و وجوه افسانه‌مانند شخصیت این «ماهی بزرگ» را، سرانجام می‌شناسد.

درامیختن امر دنیوی و امر اسطوره‌ای، و موشکافی در رابطه‌ی پدر - پسر، وجوه اصلی و برجسته‌ی رمان ماهی بزرگ هستند. پدر در حال مرگ است و پسر، که از او شنیده به یاد اوردن ماجراهای هر کس او را نامیرا می‌سازد، با روایت داستان‌های او می‌خواهد به نوعی او را زنده نگه دارد. پدر از دید او گونه‌ای چهره‌ی اساطیری است، هـر چند در سال‌های بـزرگ شـدنش اغلب پدر غایب بوده، و حتا در بستر مرگ از پاسخ پرسش‌های او با توسل به قصه‌ها و لطیفه‌های پی‌درپی طفره می‌رود. اما در خلال همین قصه‌ها و لطیفه‌ها است که پسر او را، و وجوه افسانه‌مانند شخصیت این «ماهی بزرگ» را، سرانجام می‌شناسد.

درامیختن امر دنیوی و امر اسطوره‌ای، و موشکافی در رابطه‌ی پدر - پسر، وجوه اصلی و برجسته‌ی رمان ماهی بزرگ هستند. پدر در حال مرگ است و پسر، که از او شنیده به یاد اوردن ماجراهای هر کس او را نامیرا می‌سازد، با روایت داستان‌های او می‌خواهد به نوعی او را زنده نگه دارد. پدر از دید او گونه‌ای چهره‌ی اساطیری است، هـر چند در سال‌های بـزرگ شـدنش اغلب پدر غایب بوده، و حتا در بستر مرگ از پاسخ پرسش‌های او با توسل به قصه‌ها و لطیفه‌های پی‌درپی طفره می‌رود. اما در خلال همین قصه‌ها و لطیفه‌ها است که پسر او را، و وجوه افسانه‌مانند شخصیت این «ماهی بزرگ» را، سرانجام می‌شناسد.

درامیختن امر دنیوی و امر اسطوره‌ای، و موشکافی در رابطه‌ی پدر - پسر، وجوه اصلی و برجسته‌ی رمان ماهی بزرگ هستند. پدر در حال مرگ است و پسر، که از او شنیده به یاد اوردن ماجراهای هر کس او را نامیرا می‌سازد، با روایت داستان‌های او می‌خواهد به نوعی او را زنده نگه دارد. پدر از دید او گونه‌ای چهره‌ی اساطیری است، هـر چند در سال‌های بـزرگ شـدنش اغلب پدر غایب بوده، و حتا در بستر مرگ از پاسخ پرسش‌های او با توسل به قصه‌ها و لطیفه‌های پی‌درپی طفره می‌رود. اما در خلال همین قصه‌ها و لطیفه‌ها است که پسر او را، و وجوه افسانه‌مانند شخصیت این «ماهی بزرگ» را، سرانجام می‌شناسد.