زبان عکس

قضيه بسيار ساده است؛ در بيشتر عكس ها نكات بسيارى - بيش از آنچه ديده مى شود - وجود دارد و این «بيش»، بى‌نهايت شكَفت‌انكَيز است. با تخيلى سيال و نگاهی موشكافانه به عكس متوجه نكاتى خواهيم شد؛ نكاتى درباره پيچیدگی روابط؛ نكاتى درباره خواسته‌ها و رويكردهاى شخصى؛ نكاتى درباره اينكه زندگی چگونه دكَركَون مى شود و چگونه بى‌تغيير مى ماند؛ اين كه زمان و مكان چگونه زندكَى را شكل مى دهد.

زبان عكس زير مجموعه زبان اندام است. زيرا اشاره‌ها و حالت‌هاى فرد در عكس ثابت شده است و ما مى‌توانيم آنها را نسبت به زمانى كه اين حركات در برابر چشمان ما رخ مى‌داد با دقت بيشترى بررسى كنيم. اين لحظه‌ها نه تنها ثابت شدهاند بلكه با لحظه‌های پيشين و پسين آن رخداد در هم نمى آميزند. بارها و بارها مى توانيم به آنها نكَاه كنيم و براى دست يافتن به حقيقت احساسى، لايه هاى زيرين را بشكافيم. مى توانيم از نزديك به ريزه كارى هاى چهره و اندام توجه كنيم، با ذره بين آن را بررسى كنيم يا حتى عكسى را براى مطالعه بزرگ كنيم.

عكس، به تعبيرى، زبان ویژه خود را دارد و براى درك واژگان و قاعدة اين زبان ظريف ما بايد برخوردى ساده، مانند نوآموزى كه خواندن مى آموزد و برخوردى دقيق، همچون رمزشناس، كه كشف رمز مى كند، داشته باشيم.

قضيه بسيار ساده است؛ در بيشتر عكس ها نكات بسيارى - بيش از آنچه ديده مى شود - وجود دارد و این «بيش»، بى‌نهايت شكَفت‌انكَيز است. با تخيلى سيال و نگاهی موشكافانه به عكس متوجه نكاتى خواهيم شد؛ نكاتى درباره پيچیدگی روابط؛ نكاتى درباره خواسته‌ها و رويكردهاى شخصى؛ نكاتى درباره اينكه زندگی چگونه دكَركَون مى شود و چگونه بى‌تغيير مى ماند؛ اين كه زمان و مكان چگونه زندكَى را شكل مى دهد.

زبان عكس زير مجموعه زبان اندام است. زيرا اشاره‌ها و حالت‌هاى فرد در عكس ثابت شده است و ما مى‌توانيم آنها را نسبت به زمانى كه اين حركات در برابر چشمان ما رخ مى‌داد با دقت بيشترى بررسى كنيم. اين لحظه‌ها نه تنها ثابت شدهاند بلكه با لحظه‌های پيشين و پسين آن رخداد در هم نمى آميزند. بارها و بارها مى توانيم به آنها نكَاه كنيم و براى دست يافتن به حقيقت احساسى، لايه هاى زيرين را بشكافيم. مى توانيم از نزديك به ريزه كارى هاى چهره و اندام توجه كنيم، با ذره بين آن را بررسى كنيم يا حتى عكسى را براى مطالعه بزرگ كنيم.

عكس، به تعبيرى، زبان ویژه خود را دارد و براى درك واژگان و قاعدة اين زبان ظريف ما بايد برخوردى ساده، مانند نوآموزى كه خواندن مى آموزد و برخوردى دقيق، همچون رمزشناس، كه كشف رمز مى كند، داشته باشيم.

قضيه بسيار ساده است؛ در بيشتر عكس ها نكات بسيارى - بيش از آنچه ديده مى شود - وجود دارد و این «بيش»، بى‌نهايت شكَفت‌انكَيز است. با تخيلى سيال و نگاهی موشكافانه به عكس متوجه نكاتى خواهيم شد؛ نكاتى درباره پيچیدگی روابط؛ نكاتى درباره خواسته‌ها و رويكردهاى شخصى؛ نكاتى درباره اينكه زندگی چگونه دكَركَون مى شود و چگونه بى‌تغيير مى ماند؛ اين كه زمان و مكان چگونه زندكَى را شكل مى دهد.

زبان عكس زير مجموعه زبان اندام است. زيرا اشاره‌ها و حالت‌هاى فرد در عكس ثابت شده است و ما مى‌توانيم آنها را نسبت به زمانى كه اين حركات در برابر چشمان ما رخ مى‌داد با دقت بيشترى بررسى كنيم. اين لحظه‌ها نه تنها ثابت شدهاند بلكه با لحظه‌های پيشين و پسين آن رخداد در هم نمى آميزند. بارها و بارها مى توانيم به آنها نكَاه كنيم و براى دست يافتن به حقيقت احساسى، لايه هاى زيرين را بشكافيم. مى توانيم از نزديك به ريزه كارى هاى چهره و اندام توجه كنيم، با ذره بين آن را بررسى كنيم يا حتى عكسى را براى مطالعه بزرگ كنيم.

عكس، به تعبيرى، زبان ویژه خود را دارد و براى درك واژگان و قاعدة اين زبان ظريف ما بايد برخوردى ساده، مانند نوآموزى كه خواندن مى آموزد و برخوردى دقيق، همچون رمزشناس، كه كشف رمز مى كند، داشته باشيم.

قضيه بسيار ساده است؛ در بيشتر عكس ها نكات بسيارى - بيش از آنچه ديده مى شود - وجود دارد و این «بيش»، بى‌نهايت شكَفت‌انكَيز است. با تخيلى سيال و نگاهی موشكافانه به عكس متوجه نكاتى خواهيم شد؛ نكاتى درباره پيچیدگی روابط؛ نكاتى درباره خواسته‌ها و رويكردهاى شخصى؛ نكاتى درباره اينكه زندگی چگونه دكَركَون مى شود و چگونه بى‌تغيير مى ماند؛ اين كه زمان و مكان چگونه زندكَى را شكل مى دهد.

زبان عكس زير مجموعه زبان اندام است. زيرا اشاره‌ها و حالت‌هاى فرد در عكس ثابت شده است و ما مى‌توانيم آنها را نسبت به زمانى كه اين حركات در برابر چشمان ما رخ مى‌داد با دقت بيشترى بررسى كنيم. اين لحظه‌ها نه تنها ثابت شدهاند بلكه با لحظه‌های پيشين و پسين آن رخداد در هم نمى آميزند. بارها و بارها مى توانيم به آنها نكَاه كنيم و براى دست يافتن به حقيقت احساسى، لايه هاى زيرين را بشكافيم. مى توانيم از نزديك به ريزه كارى هاى چهره و اندام توجه كنيم، با ذره بين آن را بررسى كنيم يا حتى عكسى را براى مطالعه بزرگ كنيم.

عكس، به تعبيرى، زبان ویژه خود را دارد و براى درك واژگان و قاعدة اين زبان ظريف ما بايد برخوردى ساده، مانند نوآموزى كه خواندن مى آموزد و برخوردى دقيق، همچون رمزشناس، كه كشف رمز مى كند، داشته باشيم.