تیاتر و اروپا
کریستوفر مک‌کالو
کتاب «تیاتر و اروپا» نوشته‌ی کریستوفر مک‌کالو و ترجمه‌ی نغمه ثمینی، اثری ارزشمند در حوزهٔ مطالعات تیاتر است که با نگاهی سیاسی و فرهنگی به بررسی جریان‌های نمایشی در اروپا پس از جنگ جهانی دوم می‌پردازد. مک‌کالو، استاد درام‌شناسی دانشگاه اکستر، در این کتاب به واکاوی هویت فرهنگی تیاتر در دوران پس از جنگ پرداخته و چگونگی تاثیرپذیری ان از تحولات سیاسی و اجتماعی اروپا را مورد تحلیل قرار می‌دهد.
یکی از ویژگی‌های برجستهٔ این کتاب، رویکرد سیاسی نویسنده است. مک‌کالو در بررسی خود با دو جریان فکری و سیاسی عمده در اروپا، یعنی جریان چپ و روشنفکرانهٔ سوسیالیسم/مارکسیسم و جریان بورژوا و سرمایه‌داری، مواجه می‌شود و تلاش می‌کند تا تاثیر این دو جریان را بر تیاتر اروپا نشان دهد. او به بررسی چگونگی بازتاب این تقابل‌های ایدیولوژیک در اثار نمایشی و رویکردهای هنرمندان تیاتر می‌پردازد.
کتاب «تیاتر و اروپا» صرفاً به تحلیل سیاسی محدود نمی‌شود، بلکه به بررسی فرهنگی تیاتر نیز می‌پردازد. مک‌کالو بر این باور است که تیاتر در دوره‌های مختلف، نقشی فراتر از ابزاری برای بیان فرهنگ‌های پذیرفته‌شده یا واکنشی اعتراضی نسبت به انها داشته است. او تلاش می‌کند تا اهمیت ویژهٔ تیاتر را در هنگامی که به عنوان محملی برای بیان اندیشه‌ها، احساسات و چالش‌های جامعه عمل می‌کند، روشن سازد.
به عنوان نمونه، نویسنده به بررسی زندگی و فعالیت‌های ژان لویی بارو، کارگردان و بازیگر مشهور فرانسوی، و درگیری او با اعتصابات دانشجویی پاریس در اواخر دهه ۱۹۶۰ می‌پردازد. این اعتصابات که ریشه در ایدیولوژی چپ داشت و پس از مداخلهٔ روسیه در لهستان شکل گرفت، نمونه‌ای از تاثیر مستقیم رویدادهای سیاسی بر فضای فرهنگی و هنری اروپا بود که در این کتاب مورد بررسی قرار گرفته است.
مک‌کالو همچنین در این کتاب به معرفی مختصر مهم‌ترین دست‌اندرکاران تیاتر اروپا در پنجاه سال اخیر به همراه اثار مهمشان می‌پردازد. این معرفی‌ها به خواننده کمک می‌کند تا درک بهتری از سیر تحول تیاتر در اروپا و نقش شخصیت‌های کلیدی در این تحول داشته باشد. نویسنده در بخشی از کتاب اشاره می‌کند که کتاب با توجه به گسترش اگاهی اروپایی، نگاهی می‌افکند بر جریان‌های اصلی تفکر در اروپا و نقاط مهم جریان تیاتر را در این قاره اشکار می‌سازد.
در مقدمهٔ کتاب نیز به تحولات دیدگاه‌های اروپای پس از جنگ جهانی دوم و تاثیر قدرت‌های بزرگ مانند امریکا، بریتانیا و فرانسه در شکل‌دهی به این دیدگاه‌ها اشاره شده است. نویسنده همچنین به نقش اتحاد جماهیر شوروی و ایالات متحده امریکا به عنوان دو ابرقدرت جدید پس از جنگ و تاثیر انها بر اروپا می‌پردازد.
به طور خلاصه، «تیاتر و اروپا» کتابی جامع و روشنگر است که با نگاهی دقیق و تحلیلی، به بررسی جریان‌های تیاتری در اروپا پس از جنگ جهانی دوم می‌پردازد. این کتاب برای علاقه‌مندان به تیاتر، دانشجویان رشته‌های هنری و علوم انسانی، و همچنین کسانی که به تاریخ و فرهنگ اروپا علاقه‌مندند، منبعی ارزشمند و مفید خواهد بود.
